TEKİRDAĞIN NÜFÜS
BİLGİLERİ
1927 yılında
Türkiye’de 63 il
bulunmaktayken,
özellikle 1985
yılından sonra idari
bölünüş yapısında
gerçekleştirilen
değişikliklerin
sonucu olarak 2000
yılında bu sayı 81’e
yükselmiştir.
1927 yılında
Türkiye’nin nüfusu
13.648.270, Tekirdağ
ilinin nüfusu
132.122 olarak
tespit edilmiş ve
Tekirdağ ili nüfus
büyüklüğü açısından
63 il arasında
46.sırada yer
almıştır.Aynı yıl en
fazla nüfusa sahip
üç il İstanbul,
İzmir ve Konya
olarak tespit
edilmiştir.
Tekirdağ ili
Türkiye’nin Marmara
Bölgesinde yer
almaktadır. İlin
yüzölçümü 6.313
kmile Türkiye’nin
%0.8’ini
oluşturmaktadır.
Tekirdağ’da
kilometrekareye
düşen kişi sayısı
1927 yılında
yaklaşık 22 kişi
iken, 2000 yılında
99 kişiye
yükselmiştir.
Tekirdağ ilinin
ortalama hane halkı
büyüklüğü
azalmaktadır. 1955
yılında ilin
ortalama hane halkı
büyüklüğü yaklaşık
5.8 kişi iken, 2000
yılında 3.8 kişiye
düşmüştür.
Son 73 yılda
Türkiye’nin
nüfusu yaklaşık
beş kat artış
göstermiştir.
Aynı dönemde,
Tekirdağ ilinin
nüfusu da
yaklaşık beş kat
artış göstermiş
ve 2000 yılında
623.591’e
yükselmiştir.
1927-2000
döneminde
Tekirdağ ilinin
nüfus artışı
incelendiğinde,
en yüksek yıllık
nüfus artış
hızının ‰48.2
ile 1927-1935
döneminde, en
düşük yıllık
nüfus artış
hızının ‰7.1 ile
1940-1945
döneminde
gerçekleştiği
görülmüştür.
1990-2000
döneminde
Tekirdağ ilinin
yıllık nüfus
artış hızı
‰28.5’tir. 1927
yılında Tekirdağ
ili ülke nüfusu
içinde yaklaşık
%0.97’lik bir
paya sahip iken,
2000 yılında
yaklaşık
%0.92’lik bir
paya sahiptir.
Bu dönemde,
Tekirdağ ilinin
yıllık nüfus
artış hızı genel
olarak ülke
ortalamasından
daha düşük
olarak
gerçekleşmiş
olmakla
birlikte, son
onbeş yılda bu
ilin nüfus artış
hızı ülke
ortalamasından
daha yüksektir.
Şehir Nüfusu
1927
yılında
Tekirdağ
ilinde
%26.4
olan
şehirde
yaşayan
nüfusun
payı,
1950
yılına
kadar
azalmış
ve bu
yıldan
sonra da
sürekli
bir
artış
göstererek
2000
yılında
%63.4’e
yükselmiştir.
Tekirdağ
ilinde;
şehirde
yaşayan
nüfusun
oranı,ülke
ortalamasına
göre
daha
yavaş
artmıştır.
Bu ilde
1985
yılına
kadar
köy
nüfusu
şehir
nüfusundan
fazla
iken, bu
yıldan
itibaren
şehir
nüfusu
köy
nüfusundan
fazla
olmuştur.
Tekirdağ
ilinin
2000
yılındaki
nüfusu
623 591,
1990-2000
dönemindeki
yıllık
nüfus
artış
hızı
‰28.5’tir.
İl’e
bağlı
bulunan
8
ilçeden
Çorlu
ilçesi
179.033
nüfusu
ile en
fazla
nüfusa,
Marmaraereğlisi
ilçesi
ise
19.955
nüfusu
ile en
az
nüfusa
sahip
olan
ilçelerdir.
İlin
yıllık
nüfus
artış
hızı en
yüksek
olan
ilçesi
‰69.4
ile
Çerkezköy
iken, en
az olan
ilçesi
‰-12.9
ile
Hayrabolu’dur.
Tekirdağ
il
merkezinin
şehir
nüfusu
artış
hızı
‰28.7’dir.
Şehir
nüfus
artışının
en fazla
olduğu
ilçe
‰63.9
ile
Çorlu
ilçesi,
en az
olduğu
ilçe
‰10.6
ile
Hayrabolu
ilçesidir.
Tekirdağ
iline
bağlı
bulunan
tüm
bucak ve
köylerin
yıllık
nüfus
artış
hızı
‰8.12’dir.
|
T.C. BAŞBAKANLIK TÜRKİYE İSTATİSTİK KURUMU |
|
ADRESE DAYALI NÜFUS KAYIT SİSTEMİ (ADNKS) VERİ
TABANI |
|
2008 - TEKİRDAĞ İlçelere Göre Şehir ve Köy Nüfusları |
|
İlçe |
Şehir |
Köy |
Toplam |
| |
|
Toplam |
Erkek |
Kadın |
Toplam |
Erkek |
Kadın |
Toplam |
Erkek |
Kadın |
|
Merkez |
137.962 |
71.786 |
66.176 |
28.351 |
14.653 |
13.698 |
166.313 |
86.439 |
79.874 |
|
Çerkezköy |
67.617 |
35.216 |
32.401 |
79.622 |
41.367 |
38.255 |
147.239 |
76.583 |
70.656 |
|
Çorlu |
200.577 |
103.895 |
96.682 |
36.105 |
18.581 |
17.524 |
236.682 |
122.476 |
114.206 |
|
Hayrabolu |
19.096 |
10.367 |
8.729 |
18.326 |
9.274 |
9.052 |
37.422 |
19.641 |
17.781 |
|
Malkara |
27.997 |
14.803 |
13.194 |
28.311 |
14.141 |
14.17 |
56.308 |
28.944 |
27.364 |
|
Marmaraereğlisi |
11.803 |
6.313 |
5.49 |
13.258 |
6.97 |
6.288 |
25.061 |
13.283 |
11.778 |
|
Muratlı |
19.138 |
9.611 |
9.527 |
7.037 |
3.534 |
3.503 |
26.175 |
13.145 |
13.03 |
|
Saray |
21.243 |
10.956 |
10.287 |
24.396 |
12.324 |
12.072 |
45.639 |
23.28 |
22.359 |
|
Şarköy |
16.121 |
8.075 |
8.046 |
13.812 |
7.032 |
6.78 |
29.933 |
15.107 |
14.826 |
|
Toplam |
521.554 |
271.022 |
250.532 |
249.218 |
127.876 |
121.342 |
770.772 |
398.898 |
371.874 |
|
Şehir : İl ve ilçe merkezleri sınırları içindeki nüfustur. |
|
Köy : İl ve ilçe merkezleri sınırları dışında kalan yerleşim
yerlerindeki nüfustur. 2000 yılı nüfus sayımına göre 623.591 olan nüfus
ADNKS veri tabanına göre 2008 yılı sonu itibariyle 770.772 olmuştur.
2000-2008 yılları dikkate alındığında % 23,60 lık bir nüfus artışı
yaşanmıştır. |
Nüfus
yoğunluğu
olarak
ifade
edilen
bir
kilometrekareye
düşen
kişi
sayısı,
il
genelinde
99 ve il
merkezinde
128
iken,
ilçelere
göre 39
ile 254
kişi
arasında
değişmektedir.
Yüzölçümü
büyüklüğüne
göre ilk
sırada
yer alan
Malkara
ilçesinde
nüfus
yoğunluğu
51,
yüzölçümü
en küçük
olan
Marmaraereğlisi
ilçesinde
nüfus
yoğunluğu
101
kişidir.
İlde
bulunan
toplam
282
köyden
170’inin
nüfusu
500’ün
altında
olup,
köylerin
çoğunluğu
düşük
bir
nüfusa
sahiptir.
Doğum
Yeri
1935
yılında
Tekirdağ
ilindeki
nüfusun
%56.9’u
bu ilde
doğmuştur.
1935
yılından
1965
yılına
kadar
artış
gösteren
Tekirdağ
ilinde
doğanların
oranı,
bu
yıldan
sonra
genel
olarak
sürekli
bir
azalma
göstermiştir.
2000
yılında
Tekirdağ
nüfusunun
%54.3’ü
bu ilde
doğan
kişilerden
oluşmaktadır.
Tekirdağ
ili
dışındaki
illerde
doğanlar
içinde
en
yüksek
paya
İstanbul
ili
doğumlular
sahiptir.
2000
yılında
Tekirdağ
ilindeki
nüfusun
%5.8’i
İstanbul
ilinde
doğmuş
kişilerden
oluşmaktadır.
Bunun
yanında
Kırklareli,
Edirne
ve
Samsun
doğumlu
olanlar
da
önemli
bir paya
sahiptir.
Tekirdağ
ilinde
1927
yılından
1945
yılına
kadar
olan
dönemde
artış ve
azalışlar
gösteren
cinsiyet
oranı,
1945
yılından
sonra
erkek
nüfusun
kadın
nüfustan
daha
hızlı
artması
nedeniyle
artma
eğilimi
göstermiştir.
Cinsiyet
oranı en
yüksek
değerini
119 ile
1985
yılında
almıştır.
1985
yılından
sonra
azalma
gösteren
cinsiyet
oranı,
2000
yılında
110
olarak
gerçekleşmiştir.
Cumhuriyetin
kurulduğu
ilk
yıllarda
doğurganlık
düzeyi
çok
yüksek
olduğu
için
nüfusumuz
çok genç
bir yaş
yapısına
sahipti.
Tekirdağ
ilinde
1935
yılında
erkek
nüfusun
yarısı
21.2
kadın
nüfusun
yarısı
ise 22
yaşından
daha
küçüktür.
Tekirdağ
ilinde,1935-1965
yılları
arasında
artış ve
azalışlar
gösteren
nüfusun
medyan
yaşı, bu
dönemde
genel
olarak
21
değerini
almıştır.
Nüfusun
medyan
yaşı
1965
yılından
sonra
sürekli
bir
artma
eğilimi
göstererek,
2000
yılında
erkek
nüfusta
27.7’ye
kadın
nüfusta
29.6’ya
yükselmiştir.
İl
genelinde
erkek
nüfusun
yarısı
28
yaşından,
kadın
nüfusun
yarısı
30
yaşından
gençtir.
Marmaraereğlisi,
Muratlı
ve
Şarköy
ilçe
merkezleri
29
medyan
yaş ile
diğer
ilçe
merkezlerinden
daha
yaşlı,
Çerkezköy
ilçe
merkezi
ise 24
medyan
yaş ile
diğerlerinden
daha
genç bir
nüfusa
sahiptir.
Köylerdeki
erkek
nüfusun
yarısı
30,
kadın
nüfusun
yarısı
ise 32
yaşından
daha
gençtir.
Kuşaklara
göre
nüfusun
yaş ve
cinsiyet
yapısındaki
değişim
nüfus
piramitleri
ile daha
ayrıntılı
olarak
yorumlanabilir.
Nüfusun
yaş ve
cinsiyet
yapısında
yaklaşık
son elli
yılda
meydana
gelen
değişim,
1955 ve
2000
yıllarındaki
nüfus
piramitlerinin
incelenmesi
ile
açıklanabilir.
Tekirdağ
ilinin
1955
yılı
nüfus
piramidinin
en
önemli
özelliği,
çocuk
yaştaki
(0-9
yaş)
nüfusun
fazla
olmasıdır.
Bu durum
doğurganlık
düzeyinin
yüksek
olduğunu
göstermektedir.
Yaşlı
kuşaklardaki
nüfus,
her iki
cinsiyet
için de
ölüm
hızının
bu
yaşlarda
yüksek
olması
nedeniyle
hızla
azalmaktadır.
1955
yılı
nüfus
piramidi
doğurganlık
ve
ölümlülüğün
yüksek
olduğu
yaş
yapısını
yansıtmaktadır.
1955
yılı
nüfus
piramidinin
bir
diğer
önemli
özelliği
de, ülke
genelinde
olduğu
gibi,
Cumhuriyet
öncesi
savaş
döneminde
doğan ve
1955
yılında
“35-39 ”
yaş
grubunu
oluşturan
kuşağın,
kendisinden
daha
genç ve
yaşlı
kuşaklardan
daha az
nüfusa
sahip
olmasıdır.
Bu
durum,
savaş
döneminde
doğurganlık
düzeyinin
düşük
olmasından
kaynaklanmaktadır.
Tekirdağ
ilinin
2000
yılındaki
nüfus
piramidi
1955
yılının
piramidine
göre çok
farklı
bir yapı
sergilemektedir.
2000
yılındaki
piramidin
en
önemli
özelliği,
15
yaşından
küçük
kuşaklarda
yaş
küçüldükçe
o
kuşakların
nüfusunun
azalmasıdır.
Bu tip
nüfus
piramidi,
doğurganlık
hızının
azaldığı
durumlarda
görülür.
2000
yılındaki
nüfus
piramidinin
bir
diğer
önemli
özelliği
de, ölüm
oranındaki
azalmaya
bağlı
olarak
ileri
yaşların
nüfusundaki
azalmanın
1955
yılındakinden
daha
yavaş
olmasıdır.
Ayrıca,
2000
yılında
“20-24 ”
yaş
grubundaki
erkek
nüfusun
kendisinden
daha
genç ve
yaşlı
kuşaktan
daha
fazla
nüfusa
sahip
olduğu
görülmektedir.
Bu durum
kurumsal
nüfusun
fazla
olmasından
kaynaklanmaktadır.
Özürlülük
Özürlülük
durumuna
göre
nüfus
incelendiğinde,
özürlü
nüfusun
%61 ‘ini
erkeklerin
oluşturduğu
görülmektedir.
Fiziksel
özürlüler
%44’lük
pay ile
ilk
sırada
yer
almaktadır.
Zihinsel
özürlüler
%13’lük,
görme
özürlüler
ise
%12’lik
bir paya
sahiptir.
Özürlü
nüfus
içinde
%6 ile
en az
paya
konuşma
özürlüler
sahiptir.
Eğitim
Tekirdağ
ilinde
okuma ve
yazma
bilen
nüfusun
oranı
ülke
genelinde
olduğu
gibi her
iki
cinsiyet
için de
sürekli
artış
göstermektedir.
1935
yılında
erkek
nüfusun
%34.9’u,
kadın
nüfusun
%15.8’i
okuma
yazma
bilirken,
bu oran
2000
yılında
erkek
nüfusta
%96.4’e
kadın
nüfusta
%89.3’e
yükselmiştir.
Kadın
nüfusun
okur
yazarlık
oranı
erkek
nüfusunkinden
daha
hızlı
artmakla
birlikte
cinsiyetler
arası
farklılık
devam
etmektedir.
Tekirdağ
ilinde
en az
ilköğretim
mezunu
olanların
oranı
1975-2000
döneminde
her iki
cinsiyet
için de
sürekli
artış
göstermiştir.
En az
ilköğretim
mezunu
olanların
oranı
1975
yılında
erkek
nüfusta
%10.5,
kadın
nüfusta
%6.2
iken, bu
oran
2000
yılında
erkek
nüfusta
%42.3’e,
kadın
nüfusta
ise
%29.5’e
yükselmiştir.
(En az
ilköğretim
mezunu
olanların
oranındaki
değişim
14 ve
daha
yukarı
yaştaki
nüfusu
kapsamaktadır.)
Eğitim
düzeyindeki
gelişim,
eğitim
çağını
bitiren
25 ve
daha
yukarı
yaştaki
nüfus
için
incelenmiştir.
1975-2000
döneminde
25 ve
daha
yukarı
yaştaki
nüfusun
içinde
ortaokul
ve
ortaokul
dengi,
lise ve
lise
dengi ve
yükseköğretim
mezunlarının
payları
her iki
cinsiyette
de
sürekli
artış
göstermektedir.
Aynı
dönemde,
ilkokul
mezunu
kadın
nüfusun
oranı
artarken
özellikle
lise ve
üniversite
mezunu
olanların
oranındaki
artış
nedeniyle
ilkokul
mezunu
olan
erkek
nüfusun
oranı
2000
yılında
düşmüştür.
1975
yılında
25 ve
daha
yukarı
yaştaki
erkek
nüfusun
%50.6’sı,
kadın
nüfusun
%38.2’si
ilkokul
mezunu
iken,
2000
yılında
erkek
nüfusun
%54.6’sı
kadın
nüfusun
ise
%55.7’si
ilkokul
mezunudur.
Ortaokul
ve
ortaokul
sonrası
eğitim
düzeylerini
bitiren
kadın ve
erkek
oranları
arasında
önemli
farklılıklar
vardır.
2000
yılında
ortaokul
ve lise
mezunu
olan
erkeklerin
oranı,
kadınların
oranından
yaklaşık
1.5 kat
daha
fazladır.
Cinsiyetler
arası
eğitim
düzeyindeki
farklılık
yükseköğretim
mezunları
için de
geçerlidir.
1975-2000
döneminde,
ilkokuldan
sonraki
eğitim
düzeylerini
bitiren
nüfus
oranında
çok
önemli
gelişmeler
yaşanmıştır.
1975
yılında
eğitim
çağını
tamamlayan
erkek
nüfusun
%8.4’ü
ilkokuldan
sonraki
eğitim
düzeylerinden
birini
tamamlarken,
2000
yılında
erkek
nüfusun
%36.5’i
ilkokuldan
sonraki
eğitim
düzeylerinden
birini
tamamlamıştır.
Kadın
nüfusta
da
benzer
bir
gelişme
yaşanmıştır.
1975
yılında
kadın
nüfusun
%3.7’si,
2000
yılında
ise
%22.6’sı
ilkokuldan
sonraki
eğitim
düzeylerinden
birini
tamamlamıştır.
Eğitim
düzeyinde
özellikle
lise ve
yükseköğretim
mezunlarında
önemli
gelişme
olmuştur.
1975
yılında
erkek
nüfusun
%4.2’si,kadın
nüfusun
%1.9’u
lise
mezunu
iken,
2000
yılında
erkek
nüfusun
%17’si,
kadın
nüfusun
%10.5’i
lise
mezunudur.
Yükseköğretim
mezunu
olan
nüfus
oranı
her iki
cinsiyette
de artış
göstermekle
birlikte
kadın
nüfustaki
artış
erkek
nüfustakinden
daha
fazladır.
1975
yılında
erkek
nüfusun
%1.4’ü,
kadın
nüfusun
%0.4’ü
yükseköğretim
mezunu
iken,
2000
yılında
bu
eğitim
düzeyinden
mezun
olan
erkek
nüfusun
oranı
%8.5’e,
kadın
nüfusun
oranı
%%4.6’ya
yükselmiştir.
Tekirdağ
il
merkezinde
okuma
yazma
bilenlerin
oranı
%94’tür.
Okuma
yazma
oranı
ilçe
merkezlerine
göre
incelendiğinde
en
yüksek
oranın
%95 ile
Marmaraereğlisi,
Çorlu ve
Saray
ilçe
merkezlerinde
olduğu
görülmektedir.
Okuma
yazma
oranı bu
ilçe
merkezlerinde
erkek
nüfus
için
yaklaşık
%98,
kadın
nüfus
için
%92’dir.
Bu ilçe
merkezlerinden
sonra
Çerkezköy
ilçe
merkezi
okuma
yazma
oranının
en
yüksek
olduğu
yerleşim
yeridir.
Bu ilçe
merkezinde
okuma
yazma
oranı
%94
iken,
diğer
ilçe
merkezlerinde
%88’in
üzerindedir.
Köylerde
okuma
yazma
oranı
erkek
nüfus
için
%96,
kadın
nüfus
için
%88’dir.
En az
ortaokul
mezunu
olanların
oranı il
merkezinde
erkek
nüfusta
%43,
kadın
nüfusta
%28,
ilçe
merkezlerinde
sırasıyla
%47 ve
%31
düzeyinde
iken,
köylerde
bu oran
erkek
nüfus
için %22
ve kadın
nüfus
için
%11’dir.
Medeni
durumu
evli
olan
nüfus
tüm
yerleşim
yerlerinde
en fazla
paya
sahiptir.
İl
merkezinde
evli
olan
nüfusun
oranı
%64,
ilçe
merkezlerinde
%63 ve
köylerde
%65’tir.
İl
genelinde
evli
olan
kadınların
oranının
35
yaşına
kadar
erkeklerden
daha
yüksek
olduğu,
bu
yaştan
itibaren
ise evli
erkeklerin
oranının
daha
yüksek
olduğu
görülmektedir.
Medeni
duruma
göre
cinsiyetler
arasında
en
önemli
farklılık
hiç
evlenmemiş
nüfusta
görülmektedir.
Hiç
evlenmemiş
kadınların
oranı il
merkezi
ve ilçe
merkezlerinde
%24
iken,
köylerde
%22’dir.
Erkeklerde
bu oran
ilçe
merkezlerinde
%38, il
merkezinde
%35 ve
köylerde
%33
‘tür.
Eşi
ölmüş
kadın
nüfusun
oranı
eşi
ölmüş
erkek
nüfusun
oranından
tüm
yerleşim
yerlerinde
daha
yüksektir.
İl
genelinde
eşi
ölmüş
kadınların
oranı
%9,
erkeklerin
oranı
ise
%2’dir.
Boşanmış
nüfusun
oranı
tüm
yerleşim
yerlerinde
oldukça
düşüktür.
İl
bazında
uzun
dönemde
doğurganlık
düzeyinde
gerçekleşen
değişim,
[çocuk-kadın
oranına
doğurgan
çağdaki
(15-49
yaş) her
1000
kadın
için
‘‘0-4’’yaş
grubundaki
çocuk
sayısı]
göre
incelenmiştir.
Tekirdağ
ilinde
doğurgan
çağdaki
kadın
başına
düşen
ortalama
çocuk
sayısı
1960
yılına
kadar
artış
gösterirken,
bu
yıldan
sonra
azalma
göstermektedir.
1960
yılında
doğurgan
çağdaki
her 1000
kadına
614
çocuk
düşerken,
2000
yılında
her 1000
kadına
270
çocuk
düşmektedir.
Kadın
başına
düşen
çocuk
sayısı
son 40
yıl
içinde
%56
oranında
azalma
göstermiştir.
Doğurganlık
düzeyindeki
değişimin
yorumlanmasında
kullanılabilecek
bir
başka
gösterge
de,
doğurganlık
döneminin
sonu
olan
‘‘45-49’’yaştaki
bir
kadın
için
ortalama
çocuk
sayısıdır.
Bu
gösterge
de
Tekirdağ
ilinde
doğurganlık
düzeyinin
azaldığını
göstermektedir.
1970
yılında
‘‘45-49’’
yaştaki
kadınlar
ortalama
5.7
çocuk
dünyaya
getirmiş
iken,
2000
yılında
aynı yaş
grubundaki
kadınlar
ortalama
2.9
çocuk
dünyaya
getirmişlerdir.
Nüfusun
doğurganlık
düzeyi
incelendiğinde,
doğurganlığın
tüm
yerleşim
yerlerinde
hemen
hemen
aynı
düzeyde
olduğu
görülmektedir.
İl
merkezinde
‘‘15-49’’
yaş
grubundaki
bir
kadın
1.82
çocuk
doğururken,
ilçe
merkezlerinde
aynı yaş
grubundaki
bir
kadın
1.88
çocuk,
köylerde
ise 1.75
çocuk
doğurmaktadır.
İl
genelinde
toplam
doğurganlık
hızı
1.83’tür.
Bebek
Ölümlülüğü
Tekirdağ
ilinin
1967
yılından
günümüze
kadar
olan
dönemde
bebek
ölüm
hızı
ülke
genelindeki
yapıya
benzer
şekilde
azalmaktadır.
1967
yılında
1000
canlı
doğumdan
yaklaşık
163'ü
bir
yaşını
doldurmadan
ölürken,
özellikle
1982
yılından
sonra
hızlı
bir
azalma
görülmektedir.
Toplumun
gelişmişlik
düzeyini
yansıtan
önemli
göstergelerden
biri
bebek
ölüm
hızıdır.
Tekirdağ
ilinde
doğan
her
1000
bebekten
39'u
bir
yaşını
doldurmadan
ölmüştür.
Bebek
ölümlülüğü,
hem
cinsiyet
hem
de
yerleşim
yerine
göre
farklılık
göstermektedir.
İl
merkezinde
erkek
bebeklerde
ölüm
hızı
‰40
,
kız
bebeklerde
‰39
iken,
ilçe
merkezlerinde
bu
değerler
sırasıyla
‰44
ve
‰34
'tür.
Köylerde
ise
bebek
ölüm
hızı
erkek
ve
kız
bebeklerde
‰38
olarak
belirlenmiştir.
EKONOMİK
NİTELİKLER
Tekirdağ
ilinde
1980-2000
döneminde,
çalışma
çağındaki
nüfus
olarak
kabul
edilen
12
ve
daha
yukarı
yaştaki
nüfus,
toplam
nüfustan
daha
hızlı
artmıştır.
İş
gücündeki
nüfusun
artış
hızı
ise
hem
toplam
nüfustan
hem
de
12
ve
daha
yukarı
yaştaki
nüfustan
daha
düşüktür.
Bu
dönemde
12
ve
daha
yukarı
yaştaki
nüfusun
yıllık
artış
hızı
‰30.3
iken,
işgücündeki
nüfusun
yıllık
artış
hızı
‰24.5
olarak
gerçekleşmiştir.
Bu
artış
hızları
cinsiyete
göre
önemli
bir
farklılık
göstermemektedir.
İşgücü
Tekirdağ
ilinde
işgücüne
katılma
oranı
1980-2000
döneminde
azalma
eğilimi
göstermiştir.
Erkek
nüfusun
işgücüne
katılma
oranı,
kadın
nüfusun
işgücüne
katılma
oranından
daha
yüksektir.
İki
cinsiyetin
işgücüne
katılma
oranları
arasındaki
fark
son
on
yılda
azalmıştır.
1980
yılında
erkeklerin
işgücüne
katılma
oranı
%86.7
iken,
2000
yılında
bu
oran
%78.2’ye
düşmüştür.
Aynı
dönemde
kadınlarda
işgücüne
katılma
oranı
%52’den,
%46.6’ya
düşmüştür.
Tekirdağ
ilinde
yaş
gruplarına
göre
işgücüne
katılma
oranları,
erkek
nüfus
için
kadın
nüfustan
yüksek
olmak
üzere
ülkemizdeki
genel
yapıya
uygun
bir
durum
göstermektedir.
Tüm
yaş
gruplarında
erkek
nüfusun
işgücüne
katılma
oranı,
kadın
nüfusun
işgücüne
katılma
oranından
daha
yüksektir.
İş
gücüne
katılma
oranında
cinsiyetler
arası
farklılık
tüm
sayım
yıllarında
hemen
hemen
aynı
düzeyde
görülmektedir.
2000
yılında,
işgücüne
katılma
oranında
‘‘12-14’’
yaş
grubunda
gerek
erkeklerde
gerekse
kadınlarda
önemli
bir
azalmanın
olması
eğitime
verilen
önemin
artmasıyla
açıklanabilir."
1980-2000 döneminde, erkeklerin işgücüne katılma oranı ‘‘20-44’’ yaş grubunda genelde aynı düzeyde seyretmekte iken, 45 yaşından büyük erkeklerin işgücüne katılma oranında yaş ilerledikçe düşme gerçekleşmiştir.
Kadınların 25 yaşından sonra işgücüne katılma oranının azalması sonucu cinsiyetler arasında işgücüne katılma oranındaki farklılık artmaktadır. Kadınların evlendikten veya çocuk sahibi olduktan sonra işgücünden ayrılmaları bu durumun nedenlerinden biri olarak görülebilir. Kadınların işgücüne katılma oranı, 35 yaşından sonra tekrar artma eğilimi gösterip, 60 yaşından sonra azalma eğilimine girmektedir. 2000 yılında kadınların tekrar işgücüne katılma yaşında yükselme olmuştur.
Tekirdağ ilinde 12 ve daha yukarı yaştaki nüfus içinde işgücüne katılma oranı %63 olup, cinsiyete göre önemli farklılık göstermektedir. İş gücüne katılma oranı erkek nüfus için %78, kadın nüfus için %47’dir.
Erkek nüfusun işgücüne katılma oranı köyde %88 iken, il merkezinde %68, ilçe merkezlerinde %74’tür. Erkek nüfusta Çerkezköy ilçe merkezinde işgücüne katılma oranı %79 ile en yüksek, Şarköy ilçe merkezinde %59 ile en düşük düzeydedir.
İş gücüne katılma oranı kadın nüfus için yerleşim yerine göre çok büyük farklılık göstermektedir. Köydeki her 100 kadından 85’i işgücünde iken, bu oran ilçe merkezlerinde %26, il merkezinde ise %20’dir.
Nüfusun yaş ve cinsiyet yapısı, işgücüne katılma düzeyini etkileyen faktörlerden biridir. Kadın ve erkek nüfusun işgücüne katılma oranları, yaşlara göre farklı düzeylerde gerçekleşmektedir.
Erkek nüfus, genç yaşlarda düşük düzeylerde işgücüne katılmakta, ‘‘20-44’’ yaşları arasında en üst düzeyde işgücündeki yerini korumakta ve yaş ilerledikçe işgücünden ayrılmaktadır. Yerleşim yerlerine göre erkek nüfusun işgücüne katılımı ‘‘20-44’’ yaşları arasında önemli farklılık göstermemektedir. 45 yaşından sonra, il merkezinde ve ilçe merkezlerinde erkek nüfusun işgücüne katılma oranları azalmakta iken, köydeki erkek nüfus, 65 yaşına kadar genç yaşlardaki gibi yüksek düzeydeki işgücüne katılımını korumaktadır.
Şehirde yaşayan kadın nüfusun yaşa göre işgücüne katılma oranı, tüm yaşlarda erkek nüfustan oldukça düşüktür. Köyde yaşayan kadın nüfus ise tüm yaş gruplarında erkek nüfusa yakın bir düzeyde işgücüne katılmaktadır. Kadın nüfus, yerleşim yerlerine göre de farklı işgücüne katılım yapısı göstermektedir. Hemen hemen tüm yaş gruplarında ilçe merkezlerindeki kadın nüfusun işgücüne katılma oranı, il merkezindeki kadın nüfusun işgücüne katılma oranından daha yüksek düzeydedir. Köydeki kadın nüfus ise şehirdeki kadın nüfustan oldukça yüksek oranda işgücüne katılmakta ve 65 yaşına kadar da yüksek düzeydeki işgücüne katılımını devam ettirmektedir.
İstihdam
Tekirdağ ilinde istihdam edilenlerin sayısı 1980-2000 döneminde artmıştır. 1980-2000 döneminde istihdam edilen nüfusun yıllık artış hızı ‰22.3’tür. İstihdam edilen nüfusun yıllık artış hızı cinsiyete göre önemli bir farklılık göstermemektedir. 1980-2000 döneminde istihdamın sektörel yapısında bazı değişimler olmuştur. Bu dönemde, toplam istihdam içinde en yüksek paya sahip olan tarım sektöründe istihdam edilenlerin payı sürekli olarak azalmaktadır. Aynı dönemde sanayi sektörünün payı sürekli olarak artarken, tarım sektöründen sonra toplam istihdam içinde en yüksek paya sahip olan hizmet sektörünün payı artış ve azalışlar göstermiştir. İnşaat sektörünün payı ise son on yılda azalmıştır. Bu dönemde istihdam edilen nüfus, sanayi sektöründe %308, inşaat sektöründe %81.8, hizmet sektöründe %75.7 ve tarım sektöründe %3.3 oranında artmıştır.
1980-2000 döneminde istihdam edilenlerin sektörsel dağılımı cinsiyete göre farklılık göstermektedir. Her iki cinsiyette de sanayi sektörünün payında sürekli bir artış görülmektedir. Buna karşılık, her iki cinsiyette de tarım sektöründe çalışanların oranı sürekli olarak azalmıştır. 2000 yılında istihdam edilen kadınlar %62.9 ile tarım sektöründe, istihdam edilen erkekler %39 ile hizmet sektöründe yoğun olarak çalışmaktadır.
1980-2000 döneminde istihdam edilenlerin yaptığı iş incelendiğinde, her iki cinsiyette de tarımsal iş yapanların oranında bir azalma görülmektedir. Buna karşılık diğer tüm meslek gruplarında çalışanların oranları her iki cinsiyet için de artmıştır. 1980 yılında tarımsal iş yapanların oranı %58.6 iken, 2000 yılında bu oran %38.9’a düşmüştür. Bu dönemde büyük bir artışın olduğu idari personelin oranı ise 1980 yılında %2.2’den 2000 yılında %4.6’ya yükselmiştir.
Tekirdağ ilinde 1980-2000 döneminde ücretli ve işveren olarak çalışanların oranında sürekli bir artış görülmektedir. Bu durum her iki cinsiyette de görülmesine karşın ücretli olarak çalışan kadınların oranındaki artış erkeklere göre daha fazladır. Ücretsiz aile işçisi olarak çalışanların oranında her iki cinsiyette de azalma gözlenirken, kendi hesabına çalışan kadın nüfus oranında artış, erkek nüfus oranında azalma görülmektedir.
2000 yılında çalışanların %52.8’i ücretli, %26’sı ücretsiz aile işçisi ve %19.1’i kendi hesabına çalışırken, %2.1’i işveren olarak çalışmaktadır. Çalışanların işteki duruma göre dağılımı cinsiyetler arasında önemli farklılıklar göstermektedir. Kadınların %57.8’i ücretsiz aile işçisi olarak çalışmakta iken, kendi hesabına çalışan erkeklerin oranı kadınların oranından çok daha yüksektir.
İstihdam edilen nüfusun, işgücü nüfusu içindeki oranı erkek ve kadın nüfus için %94 ‘tür.
İstihdam edilen nüfusun ekonomik faaliyete göre yapısı, yerleşim yerine ve cinsiyete göre değişmektedir. İstihdamdaki erkek nüfusun %39’u hizmet sektöründe çalışmaktadır. Bu oran il merkezinde %64, ilçe merkezlerinde %50 ile köylerden daha yüksek düzeye sahiptir. İl genelinde tarım sektöründe istihdam edilen erkek nüfusun oranı %26 iken, köyde bu oran %54’e yükselmektedir.
İstihdam edilen kadın nüfusun ekonomik faaliyete göre dağılımı erkek nüfustan farklı bir yapı göstermektedir. İstihdamdaki kadın nüfusun %63’ü tarım sektöründedir. Köyde istihdam edilen kadın nüfusun %87’si tarımda çalışırken, şehirde istihdam edilen kadın nüfusun çoğunluğu hizmet ve sanayi sektörlerinde çalışmaktadır.
İstihdam edilen nüfusun %53’ü ücretli olarak çalışmaktadır. Bu oran erkek nüfus için %62 iken, kadın nüfus için%35’tir. İstihdam edilen kadın nüfusun %58’i, erkek nüfusun %9’u ücretsiz aile işçisi olarak çalışmaktadır.
Kendi hesabına çalışan kadın nüfusun oranı %6 ile oldukça düşük iken, çalışan erkek nüfusun %26’sı kendi hesabına çalışmaktadır.
Genel Nüfus Sayımlarında 2000 yılına kadar farklı işsizlik tanımları kullanıldığından bu bölümde sadece 2000 yılının sonuçları yorumlanmıştır.
2000 Genel Nüfus Sayımında uluslararası tanımlar esas alınarak işsizlik bilgileri derlenmiştir. Buna göre Tekirdağ ilinde işsizlik oranı %6.3’tür. Bu oran, işgücündeki her 100 kişiden 6’sının işsiz olduğunu göstermektedir.
Sayımdan önceki bir hafta içinde çalışmayan ve bir işle de bağlantısı olmayanlardan, iş arayan ve son üç ayda iş bulmak için bir girişimde bulunanların, toplam işgücü nüfusu içindeki oranı, bir başka deyişle işsizlik oranı %6.3’tür. Bu oran erkek nüfusta %6.2 iken, kadın nüfusta %6.5’tir.
İşsizlik oranı il merkezinde ilçe merkezlerinden daha yüksektir. İl merkezinde %13.3 olan işsizlik oranı, ilçe merkezlerinde %11.5’tir. Köylerde ise %0.8’dir.
İl merkezi ve ilçe merkezlerinde kadınların işsizlik oranı, erkeklerin işsizlik oranından daha yüksek iken, köylerde erkeklerin işsizlik oranı kadınlardan daha yüksektir. İl merkezinde işsizlik oranı kadınlarda %22.3, erkeklerde %10.8 ve ilçe merkezlerinde kadınlarda %17.1, erkeklerde %9.8 iken, köylerde bu oran kadınlarda %0.7,erkeklerde ise %0.9’dur.
İşsiz nüfusun büyük çoğunluğunu genç nüfus oluşturmaktadır. İşsiz nüfusun %58 ‘i 30 yaşından küçüktür.
İşgücüne Dahil Olmayan Nüfus
1980-2000 döneminde, Tekirdağ ilinde işgücüne dahil olmayan nüfusun, çalışabilir yaştaki nüfus içindeki oranı sürekli artmaktadır. Bu dönemde, işgücüne dahil olmayan nüfusun yıllık artış hızı ‰42.3’tür. Bu hız erkek nüfus için ‰53.7, kadın nüfus için ise ‰37.9’dur.
2000 yılında işgücüne dahil olmayan nüfusun %69’unu kadın nüfusu oluşturmaktadır. İş gücüne dahil olmayan kadın nüfusu içinde en fazla paya sahip olan ev kadınlarının oranı 1980-2000 döneminde azalmasına rağmen, bu oran 2000 yılında da %73.3 ile yüksek seviyesini korumaktadır.
İş gücüne dahil olmayan nüfus içinde emeklilerin oranında 1980-2000 döneminde her iki cinsiyette de artış görülmektedir. Bu dönemde, emekli kadın nüfus oranındaki artış, emekli erkek nüfus oranındaki artıştan daha yüksektir.
HANEHALKI VE KONUT NİTELİKLERİ
Tekirdağ
ilinde
bulunan
159.569
hane
halkının
yaklaşık
%65’i
şehirde
yaşamaktadır.
İl
genelinde
ortalama
hane
halkı
büyüklüğü
3.8’dir.
Hayrabolu
ilçe
merkezi
ortalama
hane
halkı
büyüklüğü
4
ile
en
yüksek,
Saray
ilçe
merkezi
ortalama
hane
halkı
büyüklüğü
3.5
ile
en
düşük
değere
sahiptir.
İl merkezinde yaşayan hane halklarının %95’i, ilçe merkezlerindeki hane halklarının %92’si tuvaleti içinde bulunan konutlarda oturmakta iken, köylerdeki hane halklarının %61’inin konutunun içinde tuvaleti bulunmaktadır. İl merkezindeki hane halklarının %98’i, ilçe merkezlerindeki hane halklarının %96’sı içinde borulu suyu bulunan konutlarda yaşarken, köylerdeki her yüz hane halkından 14 ‘ünün konutunun içinde borulu su bulunmamaktadır.
İl genelinde hane halklarının %68’i kendi evinde oturmaktadır. Oturduğu konuta sahip olan hane halklarının oranı yerleşim yerlerine göre farklılık göstermektedir. Kendi evinde oturan hane halklarının oranı il merkezinde %60, ilçe merkezlerinde %61 iken, köylerde bu oran %83’e yükselmektedir. Kiracı olan hane halklarının oranı da yerleşim yerlerine göre farklılık göstermektedir. İl merkezinde kiracıların oranı %31 ile en yüksek düzeye sahip iken, köylerde bu oran %11’dir. devamı:tıklayın
|
|
|
|
|
|